Ετικέτες τροφίμων

Πόσοι πραγματικά διαβάζουν τη διατροφική ετικέτα ενός προϊόντος πριν το αγοράσουν ή ακόμα και αν τις διαβάζουν, πόσοι καταλαβαίνουμε τις πληροφορίες που μας δίνουν;

Υπάρχει ειδική νομοθεσία του Ευρωπαϊκού συμβουλίου η οποία ορίζει ότι σε κάθε συσκευασία προς πώληση θα πρέπει να αναγράφεται:

 

Η ονομασία του προϊόντος η οποία θα έχει πληροφορίες για τη φυσική κατάσταση του τροφίμου ή την επεξεργασία στην οποία έχει υποβληθεί ( πχ σκόνη, κατεψυγμένο, συμπυκνωμένο κ.τλ)

 

Τον κατάλογο των συστατικών, τα οποία αναγράφονται κατά φθίνουσα σειρά ανάλογα με το βάρος τους. Το νερό συνήθως δεν γράφεται γιατί συχνά θεωρείται φυσικό συστατικό του τροφίμου

 

Τα διάφορα πρόσθετα με το γράμμα Ε και αριθμούς. Τα τελευταία χρόνια λόγω του «φόβου» που υπάρχει για το γράμμα Ε, οι εταιρείες άρχισαν να τα γράφουν με ολόκληρο το όνομα τους, για παράδειγμα  η κουρκουμίνη είναι το Ε100, η ασπαρτάμη είναι το Ε921 και πάει λέγοντας. Επειδή τα πρόσθετα αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο στη διατροφή θα ήταν καλύτερο να το αναπτύξουμε σε επόμενη ανάρτηση. Παρόλο που είναι εγκεκριμένα από την Ε.Ε καλό είναι να αποφεύγονται καθώς όσο περισσότερα αναγράφονται στην ετικέτα, τόσο λιγότερο «φυσικό» καθιστούν το προϊόν.

 

Πιθανά αλλεργιογόνα συστατικά ( πχ αυγό, ξηροί καρποί, γλουτένη κ.τλ)

 

Την καθαρή ποσότητα του τροφίμου ( ως όγκος στα υγρά και ως μάζα στα υπόλοιπα)

 

Τη διατήρηση του προϊόντος, η οποία δηλώνει για πόσο καιρό θα παραμείνει φρέσκο το τρόφιμο και θα είναι ασφαλής η κατανάλωση του. Η «ημερομηνία λήξης» χρησιμοποιείται σε τρόφιμα που χαλούν εύκολα ( κρέας, αυγά, γαλακτοκομικά), η «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από» χρησιμοποιείται για τρόφιμα που μπορούν να διατηρηθούν περισσότερο καιρό ( δημητριακά, ρύζι κ.τλ) και δεν υπάρχει κίνδυνος αν καταναλώσουμε το προϊόν μετά την ημερομηνία που δηλώνεται απλά σίγουρα θα έχει επηρεαστεί η γεύση ή η υφή του.

 

Τις συνθήκες αποθήκευσης και χρήσης

 

Το όνομα ή την εμπορική επωνυμία έτσι ώστε να γνωρίζουμε με ποιον πρέπει να επικοινωνήσουμε αν υπάρχει κάποιο παράπονο ή χρειαζόμαστε περισσότερες πληροφορίες

 

Τη χώρα προέλευσης ( υποχρεωτική για κάποιες κατηγορίες προϊόντων όπως το κρέας, τα φρούτα και τα λαχανικά)

 

Τις διατροφικές πληροφορίες του προϊόντος, θερμιδική αξία και θρεπτικά συστατικά που περιέχονται όπως η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, λίπη, υδατάνθρακες, φυτικές ίνες, νάτριο, βιταμίνες και μεταλλικά στοιχεία. Αναγράφεται συνήθως ανά 100 γρ ή ανά μερίδα. Συνήθως αναφέρεται και η Ενδεικτική Ημερήσια Πρόσληψη.

 

Επισήμανση ΓΤΟ, αφορά Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς οι οποίοι είναι φυτά και ζώα, το γενετικό υλικό των οποίων έχει τροποποιηθεί από επιστήμονες προκειμένου να τους προσδώσουν νέες ιδιότητες. Στην Ε.Ε τα τρόφιμα πρέπει να φέρουν ετικέτα που αναφέρει την ύπαρξη ΓΤΟ μόνο αν η αναλογία τους σε μεμονωμένα συστατικά υπερβαίνει το 0,9%.

 

Επισήμανση βιολογικό: Η χρήση της λέξης βιολογικό ρυθμίζεται αυστηρά από τη νομοθεσία της Ε.Ε. Επιτρέπεται μόνον εφόσον παραπέμπει σε ειδικές μεθόδους παραγωγής τροφίμων οι οποίες τηρούν υψηλά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος και καλής μεταχείρισης των ζώων.

 

Τι είναι αυτό που θα πρέπει όμως να προσέχουμε στις ετικέτες , όσων αφορά τις διατροφικές πληροφορίες;

  • Την περιεκτικότητα σε κορεσμένα –trans λιπαρά οξέα που μπορεί να κάνουν κακό στην καρδιά και κυρίως εάν έχουμε αυξημένη χοληστερόλη
  • Τα είδη φυτικών λαδιών που χρησιμοποιούνται ( πχ φοινικέλιο κ.τλ για τα οποία θα μιλήσουμε σε επόμενη ανάρτηση, καθώς πολλά έχουν ειπωθεί και για αυτό)
  • Την περιεκτικότητα σε σάκχαρα και το είδος αυτού( είναι η φρουκτόζη καλύτερη από την απλή ζάχαρη;;;δύσκολο θα έλεγα)
  • Την ποσότητα του νατρίου ( σε άλλες ετικέτες αναφέρεται και ως αλάτι, Σ.Η.Π 2 γρ)
  • Το ποσοστό που καταλαμβάνουν τα θρεπτικά συστατικά του προϊόντος συγκριτικά με την Ενδεικτική Ημερήσια Πρόσληψη
  • Η αναγραφή «χωρίς θερμίδες» ή «ελεύθερα θερμίδων» αφορά προϊόντα που περιέχουν λιγότερες από 5 θερμίδες ανά μερίδα
  • « φτωχά σε άλατα ή νάτριο» δηλώνει οτι περιέχουν τη μισή ποσότητα αλατιού από ότι το κανονικό προϊόν
  • «προϊόντα μειωμένων θερμίδων, λίπους, χοληστερόλης ή νατρίου». Η επισήμανση αυτή σημαίνει ότι το τρόφιμο έχει 25% λιγότερες θερμίδες, λίπος, χοληστερόλη ή νάτριο από το κανονικό προϊόν.
  • «light προϊόντα», το τρόφιμο αυτό έχει 1/3 λιγότερες θερμίδες ή ½ λιγότερο λίπος ή ½ λιγότερο νάτριο από το κανονικό τρόφιμο. Ο όρος light μπορεί επίσης να αναφέρεται στο χρώμα ή στην υφή του τροφίμου.

Επομένως βλέπουμε ότι μέσα από τις ετικέτες των τροφίμων μπορούμε να πάρουμε χρήσιμες πληροφορίες, και να μη σταθούμε μόνο στο γεγονός ότι ένα προϊόν είναι light, γιατί το προϊόν αυτό μπορεί να μη μας «γεμίζει» με θερμίδες αλλά να μας «γεμίζει»  με συστατικά που πιθανόν να βλάψουν τον οργανισμό μας. Αυτό θα μας κάνει να σκεφτούμε μήπως και η επιλογή ενός πλήρους προϊόντος είναι ίσως και καλύτερη!